Grenzen aan regelgeving
De laatste tijd is de focus op de klant binnen de financiële dienstverlening toegenomen. De basis van deze beweging is veranderd consumentengedrag. De consument is enerzijds kritischer doordat meer informatie beschikbaar is gekomen in dit digitale tijdperk. Anderzijds is het vertrouwen in financiële dienstverleners gedaald.
Een van de resulterende bewegingen is verscherpt toezicht. Een begrijpelijke beweging gezien de feiten. Daarnaast rijst bij mij de vraag waar de grens ligt tussen zinvolle regels met als doel het klantbelang centraal te stellen en regels om de regels. Ja, een klant is geholpen met scherpe opleidingseisen voor een adviseur en duidelijke polisvoorwaarden, maar is hij ook geholpen met meer vastlegging en procedures? Leidt al het papierwerk juist niet af van de klant doordat de interne focus toeneemt binnen verzekeraars en adviseurs? Toename in toezicht leidt tot een verhoging in de kosten van de keten. En wie betaalt dit uiteindelijk? Ik vermoed de klant.
Daarom de vraag: waar ligt de grens tussen effectieve regelgeving die helpt het klantbelang centraal te stellen en ineffectieve regelgeving?
Hanneke ter Velde -




