Hoe houd ik als financieel dienstverlener vanaf 2013 mijn bestaansrecht? De overheid is het er unaniem over eens dat het provisiemodel voor complexe financiële producten zijn houdbaarheidsdatum is gepasseerd. Productaanbieders staan te popelen om alle provisie uit hun producten te halen. Tenslotte is er de roep vanuit consumentenorganisaties dat een provisieverbod mij als ‘tussenpersoon’ zal dwingen de belangen van de consument beter te gaan behartigen.

Het eerste idee dat bij mij opkomt wanneer je dit zo op een rijtje zet is dat ik het als ‘tussenpersoon’ tot nu toe blijkbaar niet goed heb gedaan en dat ik overmatig mijn zakken heb lopen vullen met provisies. Ik kan duizend en één redenen geven dat de beloning die ik voor mijn diensten heb ontvangen niet bovenmatig is geweest. Niemand ziet dat ik ’s avonds mijn privé afspraken heb afgezegd zodat ik nog de laatste hand kan leggen aan een dossier. De klant wil deze week nog graag de hypotheek passeren.

Ook komt het dikwijls voor dat ik werkzaamheden voor een klant doe waar geen beloning tegenover staat. Hier komen nog eens de vele kosten bij welke nodig zijn om mijn klanten een goed advies te kunnen geven. Hoe komt het toch dat niemand dit ziet en wanneer ik op een verjaardag kom ik het gevoel heb me te moeten verdedigen wanneer ze me vragen wat voor werk ik doe.

Wanneer jij je hierin herkent, stel je dan ook wel eens de vraag waarvoor jij ’s ochtends het bed nog uitkomt. Hoe lang je de energie en de financiële mogelijkheden hebt om op dezelfde voet door te blijven gaan? Waar ik benieuwd naar ben is: wat doe jij hier aan?