De deelnemers aan deze sessies hebben het kernthema 'de mens centraal' tot een bijzonder onderwerp weten te maken. Van de organisatie hadden we een drietal kernvragen meegekregen welke als basis voor de sessies moesten gaan gelden. Als facilitator hebben we ervoor gekozen om deze basis los te laten. Als gevolg van het loslaten van de structuur bleven er alleen de mens over. Mensen met ieder hun eigen verhaal, onzekerheden maar vooral ook passies. Het gaat dan niet meer om de producten die je verkoopt of de diensten die je levert. Ook gaat het dan niet meer om de inrichting van je bedrijf of de wijze waarop je je boterham verdient. Wat echter in iedere sessie naar voren is gekomen is het waarom.

Waarom doe ik de dingen die ik doet? Waar haal ik mijn voldoening uit? Wat is mijn passie? Wat zijn mijn dromen? Het is geweldig om te zien dat wanneer mensen bereid zijn dit met elkaar delen de onderlinge verbondenheid enorm vergroot. Zodra je in staat bent die verbinding aan te gaan kun je pas zien hoe mooi mensen zijn.

Wanneer je dit ziet, hoeveel voldoening geeft het dan om die persoon te helpen in zijn of haar streven naar geluk? Stel je eens voor dat je hiervan je beroep kunt maken, hoe gelukkig zou jou dit maken? Hierbij is het belangrijk jezelf bewust te zijn van jouw toegevoegde waarde voor de ander. Dat dit niet altijd eenvoudig is blijkt ook uit de reacties. Wij hebben te maken met onze eigen beperkingen en veelal met factoren die buiten onze invloedssfeer liggen. De vraag die ieder zichzelf kan stellen is of ik mijn geluk afhankelijk wil stellen van externe factoren. Laten we onszelf niet afvragen wat we niet kunnen veranderen maar wat we wel kunnen betekenen. Wanneer we ons hart durven te volgen en bestaande structuren durven los te laten, dan zullen zich nieuwe mogelijkheden voordoen en zijn we in staat om ons weer echt te verbinden.