Het toezicht op financiële instellingen is aangescherpt na de affaires Icesave en DSB en nog meer na de bijna-ondergang van veel banken
ten tijde van de kredietcrisis. Maar is er nu echt iets verbeterd?

De Nederlandsche Bank (DNB) maakte onlangs de resultaten bekend van onderzoek naar de financiële positie van autoverzekeraars en dan speciaal in de WA-tekening. Aanleiding voor het afgelopen december aangekondigde onderzoek vormde de sterke premiedaling de voorbije jaren. De opkomst van
internetaanbieders zal hier niet vreemd aan zijn geweest.

DNB twee weken geleden: "Van de 28 verzekeraars die zijn onderzocht is
geconstateerd dat twaalf verzekeraars structureel een te lage premie in
rekening brengen en slechts twee verzekeraars daar een adequate voorziening
voor hebben getroffen. De betrokken verzekeraars zijn hierop aangesproken."

DNB laat zijn tanden zien, dat zal de gedachte achter de waarschuwing zijn.
Maar wat de consument er mee op schiet? Helemaal niets, want hij weet niet
welke verzekeraars op de vingers zijn getikt. Terwijl dat de enige relevante informatie zou zijn. Waarom je immers moedwillig verzekeren bij een onderneming die binnenkort mogelijk omvalt of - waarschijnlijker - de
premies moet optrekken? Het laatste is overigens al gaande.

Het probleem is echter nog groter. Probeer er als buitenstaander maar eens
achter te komen wat precies de resultaten van individuele internetlabels
zijn. Of van intermediairlabels, want steeds vaker rangeren alle labels onder dezelfde risicodrager. Behalve voor het concern zelf is hierdoor niet meer te zien wat elk label presteert. Deze ontwikkeling reikt veel verder dan alleen de motorrijtuigentekening en verslechtert het financiële inzicht voor de buitenwacht. Dat terwijl nota bene de sector zélf pretendeert alles te doen om transparant te zijn. Niet voor zichzelf maar juist voor de consument, aldus de branche, omdat deze het vertrouwen in financiële instellingen heeft verloren.

Toen Vie d'Or in de jaren negentig met veel geraas omviel, werd gepleit voor een financiële rating van alle in Nederland werkzame verzekeraars. Zodat het intermediair verantwoorder kon adviseren. Nooit meer wat van gehoord. Terwijl het idee niet verkeerd is.

Maar dan moeten wél de cijfers bloot. Het omgekeerde is echter aan de
hand. Consument en financieel adviseur worden steeds afhankelijker van het
DNB-toezicht dat niet optimaal is gebleken als het dat al ooit kán zijn.
Dus verzekeraars: heb het lef en durf werkelijk te laten zien hoe je er
voor staat.

Toon Berendsen
Commentaar in VVP 34/35 van 31 augustus 2011